Nga Luan Çipi
Në përgjigje të shkrimit "Reshat Agaj, patriot apo trathtar" të z. Paul Tedeschini
Pavarësisht nga përgjithësimi, direkt Z. Paul Tedeskini, në faqet e Albemigrant, ka shtruar një pyetje: Reshat Agaj, patriot apo trathtar?
Përgjigja ime, si vlonjat dhe njohës i historisë, është: Reshat Agaj, ka qenë patriot i vërtetë.
Po, mirë, o zoti ingjiner Pauli, kaq mëllefe paske ti, sa, pas çdo patrioti dhe shqiptari të mirfilltë, si në rastin konkret, po dhe te i madhi Kadare, të shohësh antishqiptarin dhe te gjuha e njesuar shqipe, të çmosh jo bashkim, po ndarje? Pse paraqite kaq i njëanshëm e i sheh ngjarjet bardhë e zi dhe pa pikë ngjyrimesh jetësore?
Në rastin konkret, si mund të shkruash kështu, fare pa e njohur veprimtarinë patriotike për Shqipërinë dhe Kombin, të Reshat Agës dhe të krejt familjes së tij të shquar në luftën dhe përpjekjet qindravjeçare për Pavarësi dhe Çlirim, sa në Toskëri e deri në Kosovë? Nuk mund të shkruaje kështu, kaq hidhur për Reshatin edhe vetem po ti njihje babanë tij të lavdishëm, Shero Emin Agajn, një nga komisionerët e shquar të drejtimit të Luftës së Vlorës në vitin 1920, apo Ago Agajn, vëllain e tij të ditur e të paisur me arsim të plotë e kulturë Gjermane, historian e shkrimtar, ideolog e nacionalist i përkushtuar, pjesmarës në disa luftra në Toskëri e Kosovë, si dhe qindra smokthinjotë sypatrembur e heroik, pjestarë të fisit të tyre të madh, që kanë përballuar me kundërvënie të guximshme shtypjen, burgosjet dhe vrasjet e diktatorit Hoxha.
Kjo është përgjigjia ime, po kam edhe një pyetje për ju:
Pse e kërkoni zgjidhjen e këtij problemi jashtë vendi e kohe? Pse pikërisht tani, që u fol për Reshat Agajn si përkthyes i Kujtimeve të Ismail Qemalit? Mos doni të vini në dyshim, si jugor që është, edhe vlerat e Kalorësit të Pavarësise Kombëtare?
Ndërsa unë gëzohem që, Ismail Beu ishte i bashkërenduar me veriorët e shquar Luigj Gurakuqin, Isa Boletinin e pse jo edhe me Hasan Prishtinen e Ahmet Zogun.
Si përfundim: mendoj që edhe tani është koha e shqiptarëve për bashkim e jo për ndarje.
Përshëndetje nga Vlora
Luan Kaman Çipi
