Kurbeti

KURBETI          
                                             

Dashurinë e bart si era

Mallin e fut thellë në shpirt

E lotët i le në qepallat e syrit.

Ballit ia shton rrudhat

Zemrës ia gëlltit jetën

E eshtrave ua bënë varrin.

QAVA E QAVA KUR DOLA NGA DERA

Sytë mu mbushën me lotë

zemra mu djeg në zjarr,

koka më mbet me një anë

lamtumirë të gjithëve kur ju thash.

Të gjitha më mbetën

në pragun e derës,

vetëm përrallën e këngën

e gjyshit e mora me vete.

Qava e qava kur dola nga dera

të gjithë me rend i mora në gryk

një nga një të gjithë i putha

mallin dhe dashurinë i mora me vete.

Ika dhe u treta larg e më larg

atje ku dielli e hëna ndryshe perëndojnë,

atje ku lulet e livadhit

ngjyrën dhe erën ndryshe e kanë.

Shumë vite më kaluan

këtu larg në dhe të huaj,

në dhe të huaj në mërgim

ku zemra më digjet flakë.

Më thuani…

kur do të vij dita,

të shoh diellin e hënën